|
fimmtudagur, 23 apríl 2009 |
Margt er sameiginlegt með upplifun ferðamanns á ferðalagi og fallegu listaverki. Við hrífumst með og upplifum augnablikið, sköpum minningar – sem má upplifa aftur og aftur. Listræn upplifun verður til, með hughrifum og okkar eigin túlkun á því sem fyrir augu ber – við njótum og málum mynd í huganum sem við getum notið um ókomna tíð.
Það sem gerir upplifun svona einstaka, er okkar hæfileiki til að skynja og túlka á okkar eigin forsendum – höfum okkar sjáfstæðu skoðun og sýn á það sem við höfum fyrir augu ber á hverjum tíma. Fallegur foss eða víðerni, heimsþekktur staður, sérstakt umhverfi eða bara friðsæld í sveitaþorpi vekja upp hugann og auðga hjartað sem gefur rými fyrir hughrifin sem eru undirstaða ferðamennskunnar.
Listrænn veruleiki umlykur okkar öll og færir okkur andlegan auð. Samlíking við ferðamennsku, þ.e. athafnir ferðamanna, setur hlutina í nýtt samhengi því yfirleitt er rætt um ferðaþjónustuna út frá hagrænum gildum og hvernig auka má tekjurnar af komum erlendra gesta í stað þess að hugsa fyrst og fremst um að auka upplifun og gera ferðamennsku á Íslandi eins og fágætt listaverk sem fólk kemur til að skoða, aftur og aftur – í leit að andlegri upplifun, dýrmætum auði.
Þannig koma kynslóðirnar hver á fætur annarri og geta notið afurða ferðaþjónustunnar á sínum forsendum. Hver kynslóð hefur sín sérkenni og sínar þarfir. Það sem var vinsælt fyrir 20 árum, þarf ekki að vera vinsælt í dag. Þess vegna þurfum við að horfa til framtíðar með reynslu fortíðar að leiðarljósi og þarfir kynslóðanna að markmiði. |
|
Engar fréttir, góðar fréttir? |
|
miðvikudagur, 22 apríl 2009 |
Markaðsmál íslenskrar ferðaþjónustu eru mér umhugsunarefni, ekki bara í dag - heldur alla daga. Það er svo margt sem má gera öðruvísi bæði í kynningarmálum, auglýsingamálum og markaðsmálum í heild.
Tökum dæmi: Ísland er ekki auglýst í víðlesnum heimsþekktum ferðatímaritum, við montum okkkur ekki af heimsminjaskrá. Vonandi munum við segja frá og nota okkur til framdráttar; stærsta þjóðgarð Evrópu – Vatnajökulsþjóðgarðinn – sem var stækkaður um daginn af umhverfisráðherra.
Svo verður gaman að fylgjast með og sjá hvort áttunda merkilegasta eldfjall í heimi – Grímsvötn – samkvæmt lista Discovery Channel; verður notað í auglýsingaskyni fyrir íslenska ferðaþjónustu.
Hvað með þjóðgarðinn á Snæfellsnesi og marga aðra merkilega staði – sem ekkert heyrist um í fjölmiðlum.
Ég vil sjá markaðssetningu Íslands, beinast í auknum mæli að tækifærum sem leynast út um allt land og má telja stórmerkileg og fágæt á heimsmælikvarða. Tilvalin undirstaða í auglýsingaherferð Íslands í útlöndum. |
|
|
Hegningarhúsið verði vinsæll ferðamannastaður |
|
þriðjudagur, 21 apríl 2009 |
Við Skólavörðugstíginn er merkilegt hús, aldagamalt og vekur athygli fyrir friðsemd að utan og arkitektúr. Engin eru skiltin utandyra, enda ekkert gaman að hafa þar áletrun; Hegningarhús/fangelsi.
Það að þetta merkilega hús í sögu þjóðarinnar, skuli enn vera notað sem fangelsi er umhugsunarvert, og vekur undrun og gremju hjá þeim sem sjá fyrir sér allt annað og merkilegra hlutverk hússins.
Ferðamenn sækja í miðbæinn og þar eru áhugaverðar verslanir, veitingahús og þjónusta af ýmsu tagi. Þar eru söfn og áhugaverðir sögulegir staðir. Fæstir ferðamenn gera sér grein fyrir því hvaða samfélagslegi auður liggur í þessu húsi að Skólavörðustíg 9 í Reykjavík.
Þegar loksins kemur að lokun Hegningarhússins og íbúum komið fyrir utanbæjar á miklu ákjósanlegri stað, verður vafalaust tekist á um notkun hússins og framtíðarhlutverk.
Fátt annað kemur til greina en að gera húsið að SÖGUSAFNI UM JÖRUND HUNDADAGAKONUNG. Þá fáum við okkar Alcatrass-fangelsi með andblæ fortíðar í hverju skrefi og hverju horni hússins.
Þannig fær gamla Hegningarhúsið hlutverk við hæfi; heimili sögunnar sem snertir okkur öll og ekki síst ferðamenn sem sækjast eftir upplifun sem markað hefur spor í sögu þjóðarinnar.
Færum Hegningarhúsið aftur til fortíðar og gerum það að nútímalegu safni sem verður einn áhugaverðasti viðkomustaður ferðamanna um ókomna tíð, ef rétt er að málum staðið - strax frá byrjun. |
|
|
Ómetanlegar slysavarnir á vegum landsins |
|
mánudagur, 30 mars 2009 |
Vegabætur eru mikilvægar fyrir byggðaþróun og mannvist, umferðina og ekki síst sem slysavörn í umferðinni. Þótt margt hafi verið gert á síðustu árum, er enn langt í land að vegakerfið geti talist til fyrirmyndar miðað við vegakerfi í nágrannalöndum okkar.
Einhverjum þykja malarvegir sjarmerandi og nauðsynlegur þáttur í óbyggðaferðamennsku að hafa holurnar, rykið og þrönga vegi sem setja svip á friðsemdina til fjalla. Vonandi verður þessum „ferðamannavegum“ aldrei útrýmt með öllu, heldur verða þeir endubættir og gerðir öruggari ef mögulegt er.
Ég geri hins vegar að umtalsefni þær vegabætur sem felast í átaki til að einbreiðar brýr heyri sögunni til svo fljótt sem verða má. Sérstaklega ætti að útrýma þessum stórslysa vegþrengingum á hringveginum og síðan á öðrum vegum sem hafa verið slysagildrur hingað til. Þetta eru slysavarnir sem ekki er hægt að meta til fjár – mannslíf eru í húfi. |
|
|
|
<< Byrja < Fyrri 1 2 3 4 5 Næsta > Endir >>
|
| Úrslit 8 - 14 af 31 |
