|
Ég er með beljur og nokkra bústaði... |
|
þriðjudagur, 18 september 2007 |
|
Fyrr á öldum var sá siður að bjóða gestum það besta; viðurgjörning og náttstað ef svo bar undir. Þá voru samgöngur með öðrum og seinlegri hætti en nú er; skjótgengir fjallabílar og fullkomnir langferðabílar með lúxusútbúnaði, til að gera ferðina léttbærari, hafa komið til sögunnar. Kaupstaðaferðir landsbyggðafólks voru viðburðir út af fyrir sig, svo ekki sé talað um lengri ferðalög. Landsins bændur voru þess tíma hótelhaldarar, sem töldu það sjálfsagða kurteisi að bjóða gestum til stofu, og veita þeim af því besta sem til var í kotinu. Greiðslan var oftar en ekki þakklætið eitt, sem dugði svo sannarlega sem gjaldmiðill í þá daga. En nú er önnur tíð, sem gengur fyrir peningum, arðsemi og hagrænum gildum.
AÐ VIRKJA GESTRISNINA OG SKAPA TEKJUR Gestrisni til sveita er meðvituð þjónustulund, sem vert er að skoða betur út frá ýmsum hliðum. En lítum nánar þennan NÝJA búskaparhátt sem er á góðri leið með að breyta ásjónu landbúnaðar á Íslandi. Ekki munum við staldra við þróunarsögu ferðamennsku á íslandi síðustu áratugina, en þess í stað gaumgæfa þá áskorun sem felst í uppbyggingu ferðaþjónustu til sveita, áræðninni og þrautsegjunni, fjárskortinum og þolinmæðinni, upplýsingamiðlun og markaðssetningu, þróun, nýsköpun og síðast en ekki síst stefnumörkun.
ÉG ER MEÐ BELJUR OG NOKKRA BÚSTAÐI Bændur standa frammi fyrir aðstæðum sem hvetja þá til búháttabreytinga, skapa sér betri afkomu þegar dregur úr arðsemi hefðbundins búskapar. Þeir vilja breyta til að hluta að öllu leyti, svo ekki þurfi að bregða búi og flytja búferlum. Nútíma búháttabreytingar fela í sér byltingu tl sveita; hefðbundnar lanbúnaðarjarðir eru nú í vaxandi mæli áhugaverðir viðkomustaðir ferðamanna bæði útlendra sem innlendra. Búháttabreytingar sem þessar eru landsbyggðinni lífsnauðsynlegar til að halda byggð í sveitum landsins, því án kjarksins sem okkur er í blóð borinn, verða sveitir framtíðarinnar yfirgefnar, mannlausar og án tengingar við mannlega heima. |
|
Lesa meira...
|
|
sunnudagur, 16 september 2007 |
|
Hvert sem litið er, innan borgarinnar sem utan, eru hvítar fallegar fánastangir við heimili, stofnanir og fyrirtæki. Íslenski fáninn, þá sjaldan hann er dreginn að húni, blaktir svo fallega enda stolt okkar þjóðar. Ég vil gera að umtalsefni hversu sjaldan fyrirtæki og stofnanir draga fánann að húni. Það getur varla verið að það gleymist – nei, miklu fremur er það andvaraleysi fyrir því táknræna sem fallegur íslenskur fáni – boðar á stönginni. Mér hefur í langa tíð, fundist að íslensk fyrirtæki eigi að nota þjóðfánann oftar og eiginlega daglega, því við erum stolt þjóð sem virðir arfleifðina og upprunann. Ég hvet öll fyrirtæki, og þá sérstaklega stofnanir, iðnfyrirtæki og auðvitað ÍSLENSKA FERÐAÞJÓNUSTU til að nýta þjóðfánann, tákn þjóðarinnar – á hverjum degi. Draga ÍSLENSKA FÁNANN AÐ HÚNI, því nóg er af fánastöngunum!
Það er tregablandin tilfinning að aka um sveitir landsins (eða skoða sig um í borginni eða bæjarfélögum á landsbyggðinni), koma að söfnum, virðulegum skólasetrum, hótelum, bændagistingum, veitingahúsum, opinberum stofnunum, bönkum og iðnfyrirtækjum – sem hirða ekki um að nota fínu fánastangirnar sínar – og flagga ekki í tilefni dagsins, á hverjum degi. Fánalögin eru skýr; við megum flagga að vild, svo fremi fáninn fari upp eftir sólarupprás og sé tekinn niður fyrir sólarlag.
Íslenskri ferðaþjónustu ber að flagga, ekki síst til að sýna landinu virðingu, menningunni, arfleifðinni og íslenskri þjóð.
|
|
|
sunnudagur, 16 september 2007 |
|
Ekki verður litið framhjá þeirri staðreynd að ferðaþjónustan er einn mikilvægasti atvinnuvegur landsins, og gjaldeyristekjur af ferðamönnum umtalsverð búbót fyrir allt samfélagið. Á sama hátt verður því ekki á móti mælt að Ísland sem ferðamannaland hefur einstakt aðdráttarafl fyrir fólk sem við kjósum oft að flokka sem ferðamenn – gesti af erlendu þjóðerni sem borga fyrir að heimsækja okkur og njóta þess sem landið/fólkið hefur að bjóða.
Við skoðun á kynningarefni sem notað er við landkynningu á erlendum mörkuðum, verður ekki annað séð en ÍSLAND vanti vörumerki/auðkenni í markaðslegum tilgangi. Þetta þykir undarlegt í ljósi þess hve mikilvæg atvinnugreinin er fyrir þjóðarbúið og hvernig staðið er að markaðssetningu og sölu landsins sem ferðamannalands. Vörumerki í ferðaþjónustu eru ekki síður mikilvæg en í öðrum viðskiptum, hvað þá alþjóðaviðskiptum til að byggja upp sterka og ábyggilega ímynd þar sem samkeppni er mikil og hörð. Ekki er ég að mælast til þess að við notum þjóðfánann eingöngu en eitthvað þarf að gera til að samræma markaðssetninguna undir einu merki... |
|
|
<< Byrja < Fyrri 1 2 3 4 5 Næsta > Endir >>
|
| Úrslit 29 - 31 af 31 |
