|
Auglýsum Ísland í erlendum tímaritum |
|
þriðjudagur, 10 mars 2009 |
Það vekur undrun hversu lítið er um auglýsingar frá Íslandi í virtum ferðamálatímaritum sem gefin eru út í veröldinni og dreift í milljónavís til áhugsamra ferðamanna. Reyndar hef ég aldrei séð í slíku riti, auglýsingu frá Íslandi eða Ferðamálastofu. Hafandi af því reynslu að markaðsstarf byggir á mörgum samverkandi áhrifaþáttum, er mér óskiljanlegt hvers vegna landið okkar er ekki með heilsíðu auglýsingar í virtum tímaritum með reglubundum hætti, því við erum ekkert að tala um neinar stjarnfræðilegar upphæðir fyrir birtinguna.
Á umliðnum árum hafa yfirvöld ákveðið að nýta fjármagn sitt að mestu til aðgerða á ýmsum markaðssvæðum, reyndar alltaf sömu svæðunum, með svipuðum aðferðum en síbreytilegum boðskap með ágætum árangri. Stöðug aukning ferðamanna er til vitnis um ágæt vinnubrögð. Eða hverjum má þakka þessar undirtekir? Kannski blaðagreinum og umfjöllun um íslenska list og listamenn, framandi slóðir og spennandi áfangastað – kannski, en örugglega ekki vegna þess að þjóðin auglýsti svo mikið eða var með svo skýrt slagorð eða vörumerki sem allir tóku eftir. Eða var það bara heildarímyndin sem skilaði sér til fólksins; orðspor sem dregur fólk á vit ævintýra í landi sem er öðruvísi á marga lund og þess virði að heimsækja.
Allt eru þetta spurningar sem eiga rétt á sér.
Ég vil hins vegar þakka þennan árangur öllum þeim rekstraraðilum á Íslandi sem leggja það á sig að þjóna ferðamönnum með einum eða öðrum hætti. Þeir eiga hrós skilið fyrir að standa vaktina, svo ferðamenn sem hingað koma geti notið þjónustunnar og helst af öllu; farið heim með góðar minningar. |
|
Ný upplifun verður til... |
|
föstudagur, 27 febrúar 2009 |
|
Við upplifum umhverfi okkar, hvert á sinn hátt. Aðlögun að síbreytilegu umhverfi og staðháttum er sjálfsögð og ómeðvituð, við höfum þennan eiginleika. Flest eigum við það sameiginlegt að líða betur á víðavangi, eða í náttúruskoðun frekar en í miðri stórborg með tilheyrandi hávaða og tilstandi. Við upplifum og skilaboðin eru skýr. Þau taka á sig ýmsar myndir eftir því hvernig umgjörðin hefur áhrif á okkar innri veruleika. Þannig mótast skilningur á umhverfinu í takt við eigin skynjun. Ný upplifun verður til. |
|
|
Nýsköpun er ekki töfraorð, heldur tískufyrirbrigði |
|
fimmtudagur, 26 febrúar 2009 |
Hugtakið ný-sköpun er á góðri leið með að verða eitt af vinsælustu hugtökunum í dag. Gildir þá einu hvort talað er um atvinnuvegi, uppbyggingu á landsbyggðinni, verkefni fyrir nýútskrifað menntafólk, námsframboð skólanna og forsendur framfara í þessu landi.
Hér er á ferðinni tískuhugtak sem hljómar eins og tónverk í samfélaginu, og allir vilja taka undir – án þess að kunna lagið eða réttu tónana.
Í þróunarlöndum er nýsköpun samfélaginu lífsnauðsynleg, gjarnan með áherslu á grunþætti/grunngerð til að aðrir samfélagsþættir megi þroskast og dafna til að auka velsæld.
Velta má fyrir sér hvort Ísland sé vanþróað miðað við nágrannalöndin, og þurfi ekki síst þess vegna að leggja þunga áherslu á NÝSKÖPUN og NAUÐSYNLEGAR UMBREYTINGAR til að gera samfélagið samkeppnishæfara.
Ég er á því að upphrópunun; NÝSKÖPUN, sé tískuorð á Íslandi um þessar mundir og notað sem samnefnari á það eina sem eigi að bjarga landinu á ögurstundu. Nær væri að tala um UMBREYTINGU, og tengja það hugtak atvinnuháttum og samfélaginu öllu út frá raunhæfum forsendum sem eru til staðar.
Hefur t.d. orðið umbreyting í ferðaþjónustunni í takt við þarfir viðskiptavina? Getur nýsköpun komið að gagni til að uppfylla þarfir viðskiptavina? Er munur á þessu tvennu eða er þetta sami grauturinn? Mitt svar er borðleggjandi; UMBREYTING OG NÝSKÖPUN eru gjörólík hugtök, og tengjast ekki við fyrstu sýn.
Það þarf hugmyndir að nýsköpun til að búa til nýjungar í atvinnuháttum, skapa fjölbreytileika til að auka efnahagslegan ábata í samfélagi.
Umreyting er hins vegar nauðsynleg á öllum sviðum samfélags til að skapa það umhverfi og þann ávinning sem nauðsynlegur er í efnahagslegu samhengi miðað við lýðfræðilegar og hagrænar breytur á hverjum tíma. |
|
|
Kostar meira að tala íslensku – en það borgar sig! |
|
fimmtudagur, 26 febrúar 2009 |
Margir þekkja það af eigin reynslu þegar útlenskur starfsmaður með litla sem enga kunnáttu í íslensku er fyrir svörum í verslun á Íslandi. Það er ekki ákjósanleg staða að geta ekki gert sig skiljanlegan á útlensku, þegar manni vantar upplýsingar.
Þetta er réttlætanleg staða þegar við ferðumst til annarra landa og tölum ekki mál innfæddra – þá er þessi staða afsakanleg og eiginlega ekkert til að gera veður út af. En þegar þetta gerist hér heima næstum daglega við ólíkar aðstæður, leitar hugurinn til ferðaþjónustunnar.
Ég kemst ekki hjá því að rifja upp símtal sem ég átti fyrir nokkru við starfsmann á hóteli á landsbyggðinni; ég hringdi til að panta herbergi. Símtalið endaði eins og það hefði aldrei átt sér stað. Það var engin leið að gera sig skiljanlegan, starfsmaðurinn gat ekki talað íslensku, né nokkurt annað tungumál sem ég kunni skil á. Þetta var á Íslandi, árið 2008. Ég kunni ekki að meta þessa þjónustu.
Leiði ekki bara hugann að þjónustustiginu, heldur líka staðreyndinni um mikilvægi viðskiptanna og því að standa vel að fyrstu viðkynningu við líklegan viðskiptavin. Mig grunar að fleiri en ég, hafi fengið svona viðmót hjá ferðaþjónustufyrirtæki hérlendis eða muni í framtíðinni upplifa eitthvað á þessa lund.
Vonandi verður vitundarvakning í þessum málum til þess að rekstraraðilar sjái sér fært að vanda betur starfshætti og viðurkenna mikilvægi þjónustunnar í rekstrinum en leysa ekki málið á ódýrasta máta án þess að hugsa málið til enda. |
|
|
|
<< Byrja < Fyrri 1 2 3 4 5 Næsta > Endir >>
|
| Úrslit 22 - 28 af 31 |
